การสวมใส่ชุดประจำชนชาติพันธุ์ อย่างสวยงาม

       ชุดประจำชาตินั้นมีหลากหลายชื่อพยายามฝึกปรือสื่อสารเพื่อเส้นเสียงให้ความสุขความเข้าใจนำทางไป เพื่อเข้าใจได้เส้นทางตามที่ของตน เมื่อคนเรานั้นเดินทางถึงที่หมาย ยิ่งยากยิ่งกว่านิยายเป็นไหนไหนไม่เหลือความรักต้นทางดำเนินไปหลายหลากความเข้าใจไปในทุกทาง 
       ตั้งแต่เล็กจนโต เรานั้นจะเห็นหลากหลายคนใส่ในชุดสีครามโดยเฉพาะในส่วนของยายนั้นบอกเราว่าเรานั้นต้องการในส่วนที่เรานั้นจะบอกว่าไม่ได้เลยในการจะไปร่วมงานแล้วใส่ชุดที่ไม่เหมือนชาวบ้านต้องใส่ชุดที่เรานั้นเรียกว่าชุดภูไทและในการเดินทางในการไปทำงานที่ต่างประเทศนั้น ก่อนการเดินทางไปนั้นเราได้นำผ้าที่ยายนั้นทำไว้ให้ก่อนที่จะจากไปว่าให้นำผ้าย้อมครามนี้ไปตัดเสื้อให้หลานๆนั้นได้ใส่หน่อยเพราะว่าปัจจุบันนี้ไม่มีในส่วนของผ้าย้อมครามแล้ว เพราะว่าคนที่ย้อมครามนั้นป่วยแล้วไม่มีใครสานต่อแล้ว  ทำให้ทุกครั้งที่เรานั้นใส่เสื้อภูไทของเรานั้นทำให้นึกถึงยายเสมอเพราะว่ายายนั้นคือคนที่พยายามให้เรานั้นมีในเสื้อเย็บมือปักเองตามลวดลายกระโปรงที่เรานั้นใส่นั้นจะต้องเป็นผ้ามัดหมี่ที่หลากด้วยลวดลายการทอด้วยไหมบ้างหรือผ้าฝ้ายที่สวยงามไม่ว่าจะสีน้ำเงินสีครามหรือว่าสีทองแล้วแต่ความชอบ

 
     การใส่ในชุดภูไทนั้น ไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่นั้นจะมีในเรื่องของความสวยงามที่แตกต่างกัน หากว่าเรานั้นมีการใส่ชุดธรรมดานั้นจะแตกต่างกันเลย เวลาที่เดินขบวนนั้นเราเดินรอบวัดสามรอบนั้นเราจะเห็นถึงความสวยงาม  ของแฟชั่นผ้าไหมบ้างผ้าฝ้ายบ้าง การใส่ผ้าซิ่นผ้าไหมกับรองเท้าคัชชูนั้นจะสะดวกสบายมากกว่าทุกอย่างเลย 
     ความสุขของการพบปะกัน และความสุขที่ได้เห็นในหลากหลายเรื่องราวของเสื้อผ้า ในหลากหลายคนนั้นจะถามไถ่ว่า ชุดนี้ซื้อมาจากที่ไหน ช่างที่ไหนตัดชุดได้สวยงามขนาดนี้  หากว่าในแต่ละปีนั้นจะมีลวดลายของผ้าซิ่นที่แตกต่างกัน  

      ในงานที่มีการใส่ชุดภูไทเยอะมากที่สุดนั่นคืองานบุญประจำปี  มีการจัดริ้วขบวน และเครื่องดนตรีที่มีการนำมาเล่นนั้นจะเป็นเครื่องดนตรีโบราณทั้งหมด แต่ว่ามีความไพเราะมากในการที่จะฟ้อนใส่ ตามจังหวะทำนองเพลงภูไท ที่มีความช้าและความไพเราะที่ไม่ต่างอะไรมากกับการที่เรานั้นจะเดินต่อ สิ่งที่สวยงามนั้นมาจากความสามัคคีเรื่องนี้ยังคงอยู่เสมอ ในปีไหนที่ไม่มีการประชาสัมพันธ์สังเกตได้เลยว่าคนจะมีจำนวนไม่เยอะเท่าที่ควร ไม่มีหนทางเดินที่คนนั้นไม่เข้าใจ หลายคนหลายความหากว่าผู้นำไม่เข้มแข็งเรื่องราวหลากหลายอย่างก็ดูไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร 
     เราจะเห็นต้นตรงกลาง ในส่วนของผู้หญิงนั้นจะอยู่ด้านข้าง ส่วนผู้ชายนั้นจะเดินนำขบวน ด้วยเสื้อผ้าที่สวยงาม เหมือนการเดินแฟชั่นสีสันและสนุกสนาน รอยยิ้ม แต่ก่อนนั้นจะต้องนำน้ำไปเอง ต่อมานั้นมีในเรื่องของการทำโรงทาน สำหรับคนที่มาทำบุญแห่บุญเสร็จก็จะแวะมาร่วมบุญด้วยการหยิบของในโรงทานกินกัน 

   สัญลักษณ์ของงานบุญข้าวประดับดินนั้นคือพวงมาลัยไม้ไผ่ และการสวมใส่ชุดภูไท มีผ้าขิดในการเบี่ยงทางด้านข่าง ไม่ว่าจะเป็นเข็มกลัดหรือว่าปิ่นปักผม ที่เป็นเครื่องประดับ ในอีกอย่างคือในส่วนของต้มหูที่สวยงาม หลากหลาย ใส่เข้าไปแล้วยิ้มถ่ายภาพก็ให้ความสวยงามในแบบที่แตกต่างกัน  ลองสวมใส่ใครมาลองก็สวยและสง่างามกันทุกคน

ที่มา : การสวมใส่ชุดประจำชนชาติพันธุ์ อย่างสวยงาม