บทสวดพิจารณาสังขาร

 

บทสวดพิจารณาสังขาร


(หันทะ มะยัง ธัมมะสังเวคะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส) 

สัพเพ สังขารา อะนิจจา -
สังขารคือร่างกายจิตใจ , แลรูปธรรมนามธรรมทั้งหมดทั้งสิ้น , 
มันไม่เที่ยง , เกิดขึ้นแล้วดับไปมีแล้วหายไป 


สัพเพ สังขารา ทุกขา -
สังขารคือร่างกายจิตใจ , แลรูปธรรมนามธรรมทั้งหมดทั้งสิ้น ,
มันเป็นทุกข์ทนยาก , เพราะเกิดขึ้นแล้วแก่เจ็บตายไป 


สัพเพ ธัมมา อะนัตตา -
สิ่งทั้งหลายทั้งปวง , ทั้งที่เป็นสังขารแลมิใช่สังขารทั้งหมดทั้งสิ้น , ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน , ไม่ควรถือว่าเราว่าของเราว่าตัวว่าตนของเรา 

อะธุวัง ชีวิตัง -
ชีวิตเป็นของไม่ยั่งยืน 

ธุวัง มะระณัง -
ความตายเป็นของยั่งยืน 

อะวัสสัง มะยา มะริตัพพัง -
อันเราจะพึงตายเป็นแท้ 

มะระณะปะริโยสานัง เม ชีวิตัง -
ชีวิตของเรามีความตายเป็นที่สุดรอบ 

ชีวิตัง เม อะนิยะตัง -
ชีวิตของเราเป็นของไม่เที่ยง 

มะระณัง เม นิยะตัง -
ความตายของเราเป็นของเที่ยง 

วะตะ -
ควรที่จะสังเวช 

อะยัง กาโย อะจิรัง -
ร่างกายนี้มิได้ตั้งอยู่นาน 

อะเปตะวิญญาโณ -
ครั้นปราศจากวิญญาณ 

ฉุฑโฑ -
อันเขาทิ้งเสียแล้ว 

อะธิเสสสะติ -
จักนอนทับ 

ปะฐะวิง -
ซึ่งแผ่นดิน 

กะลิงคะรัง อิวะ -
ประดุจดังว่าท่อนไม้และท่อนฟืน

 

นิรัตถัง -
หาประโยชน์มิได้ 

อะนิจจา วะตะ สังขารา -
สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ 

อุปปาทะวะยะธัมมิโน -
มีความเกิดขึ้นแล้วมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา 

อุปปัชชิต๎วา นิรุชฌันติ -
ครั้นเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป 

เตสัง วูปะสะโม สุโข -
ความเข้าไปสงบระงับสังขารทั้งหลาย , เป็นสุขอย่างยิ่ง 

สัพเพ สัตตา มะรันติ จะ -
สัตว์ทั้งหลาย ทั้งปวงกำลังตายอยู่

มะริงสุ จะ มะริสสะเร -
ที่ตายแล้ว และกำลังจะตาย

ตะเถวะหัง มะริสสามิ -
เราก็จักตายอย่างนั้นเหมือนกัน

นัตถิ เม เอตถะ สังสะโย -

ความสงสัยในความตายนี้, ย่อมไม่มีแก่เราเลย ฯ
แหล่งข้อมูล:
บทสวดพิจารณาสังขาร

125
วันที่ 26 มีนาคม 2568