"ศีล พืชแห่งความดีอันยอดเยี่ยม" (หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต)

"ศีล คือ รั้วกั้นความเบียดเบียนและทำลายสมบัติร่างกายและจิตของกันและกัน" ศีล คือ "พืชแห่งความดีอันยอดเยี่ยมที่ควรมีประจำชาติมนุษย์ ไม่ปล่อยให้สูญหายไป" เพราะมนุษย์ไม่มีศีลเป็นรั้วกั้น เป็นเครื่องประดับตัว จะไม่มีที่ให้ซุกหัวนอนหลับสนิทได้โดยปลอดภัย
"แม้โลกเจริญด้วยวัตถุจนกองสูงกว่าพระอาทิตย์ แต่ความรุ่มร้อนแผดเผาจะทวีคูณยิ่งกว่าพระอาทิตย์" ถ้ามัวคิดว่า วัตถุมีค่ามากกว่าศีลธรรม ศีลธรรมเป็นเพียงสมบัติของมนุษย์ "พระพุทธเจ้าผู้ค้นพบ และนำมาประดับโลกที่กำลังมืดมิดให้สว่างไสว ร่มเย็นด้วยอำนาจศีลธรรมเป็นเครื่องปัดเป่า"
"ความคิดของมนุษย์ผู้มีกิเลส ผลิตอะไรออกมาทำให้โลกร้อนจะบรรลัยอยู่แล้ว" ยิ่งปล่อยให้ความคิดตามอำนาจ โดยไม่มีศีลธรรมช่วยเป็นยาชโลมไว้บ้าง "จะผลิตยักษ์ใหญ่ทรงพิษขึ้นมากว้าน กินมนุษย์จนไม่มีอะไรเหลืออยู่บ้างเลย"
ความคิดของคนสิ้นกิเลสที่ทรงคุณอย่างสูง "คือพระพุทธเจ้า มีผลให้โลกได้รับความร่มเย็นซาบซึ้ง" ความคิดที่เป็นกิเลส [b]"มีผลให้ตนเองและผู้อื่นได้รับความเดือดร้อน" จนคาดไม่ถึงผิดกันอยู่มาก ควรหาทางแก้ไขผ่อนหนักให้เบาลงก่อนจะหมดทางแก้ไข ศีลจึงเป็นเหมือนยาปราบโรค [b]"ทั้งโรคระบาดและเรื้อรัง" .. "
"ขันธะวิมุติสะมังคีธรรม"
(หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต)
ที่มา :"ศีล พืชแห่งความดีอันยอดเยี่ยม" (หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต) : บอกบุญ - ธรรมะไทย
อ่านต่อ